Amerikaanse claimsstudie: bij één op de zes kinderen op een GLP-1-middel binnen een jaar een voedingstekort vastgesteld

Een studie die op 23 september 2026 in het tijdschrift Childhood Obesity verscheen, brengt in kaart hoe vaak bij kinderen die met een GLP-1-middel beginnen een voedingstekort wordt vastgesteld. Onderzoekers van onder meer Ann & Robert H. Lurie Children's Hospital of Chicago en Northwestern University gebruikten Amerikaanse declaratiedata over de jaren 2017 tot en met 2022, uit een bestand met ruim 100 miljoen verzekerden. Daaruit selecteerden zij 2.031 gebruikers van 10 tot 17 jaar die aan de eisen voor onafgebroken verzekering voldeden en bij wie vóór de start geen voedingstekort was vastgelegd.

Bij 16,8 procent van die kinderen werd in het eerste jaar na de start een voedingstekort gediagnosticeerd. Vitamine D-tekort kwam het vaakst voor: bij 12,4 procent. De onderzoekers noemen naast vitamine D ook ijzer en calcium als aandachtspunten, omdat tekorten in de puberteit gevolgen kunnen hebben voor de botopbouw en de algemene ontwikkeling. Een tweede bevinding gaat over de begeleiding: 5 procent van de patiënten kreeg binnen dertig dagen na de start voedingsadvies, en minder dan 25 procent binnen zes maanden. Senior auteur Justin Ryder concludeert daaruit dat voedingsbegeleiding eerder zou moeten beginnen dan pas nadat een tekort is vastgesteld.

Bij het gebruikte middel valt op dat het onderzoek vooral over oudere GLP-1-middelen gaat. Liraglutide (Victoza, Saxenda) was met 78,6 procent van de voorschriften het meest gebruikt, dulaglutide (Trulicity) volgde met 10,4 procent en semaglutide (Ozempic, Wegovy) met 9,1 procent. De onderzoeksperiode eindigt in 2022, voordat de sterke groei van semaglutide- en tirzepatidegebruik bij jongeren op gang kwam. De cijfers zijn daarom niet zonder meer representatief voor de middelen die nu het vaakst worden voorgeschreven.

Ook de methode stelt grenzen aan de conclusies. Het gaat om declaratiedata, niet om een trial met een controlegroep: er is geen vergelijking met kinderen met obesitas die geen GLP-1-middel kregen. Voedingstekorten komen bij jongeren met obesitas ook zonder medicatie relatief vaak voor, en een deel van de gevonden diagnoses kan samenhangen met het simpele feit dat er na de start van een behandeling vaker bloed wordt geprikt. De studie laat dus zien hoe vaak een tekort wordt vastgesteld, niet in welke mate het middel dat veroorzaakt.

Voor Nederland is de directe betekenis beperkt, omdat het voorschrijven hier veel strakker is afgebakend. Wegovy en Saxenda zijn in de EU geregistreerd vanaf twaalf jaar; onder die leeftijd is geen GLP-1-middel geregistreerd. Behandeling van kinderen met obesitas loopt in Nederland via gespecialiseerde kinderobesitaszorg, waarin diëtetiek standaard onderdeel is van het traject. Aan beschikbaarheid, prijs of vergoeding verandert deze publicatie niets: Wegovy wordt in principe niet vergoed uit de basisverzekering, en alleen via een strikte uitzonderingsroute — een BMI van 35 of hoger mét een gewichtsgerelateerde aandoening én een afgeronde tweejarige gecombineerde leefstijlinterventie zonder voldoende resultaat — is vergoeding met machtiging mogelijk. Ozempic en Mounjaro worden wél vergoed bij diabetes type 2, niet voor afvallen.

Waar het onderzoek wel aan raakt, is de vraag hoe de voedingsstatus tijdens zo'n behandeling wordt gevolgd. Dat is een gesprek voor de behandelend arts of kinderarts, niet iets om zelf op af te gaan: dit artikel bevat geen behandel- of supplementadvies. Bijwerkingen en klachten tijdens gebruik zijn in Nederland te melden bij Lareb.