Nabewerking van STEP UP: leververvet zakt bij 23 van de 26 gemeten deelnemers onder de 5 procent

Novo heeft op 1 oktober 2026 op het EASD-congres in Milaan een nabewerking gepresenteerd van zijn fase 3-studies STEP UP en STEP UP T2D, waarin is gekeken naar het effect van semaglutide op leververvetting. Het gaat om een samengevoegde analyse van 1.919 volwassenen: 1.312 van hen gebruikten de wekelijkse injectie semaglutide 7,2 mg, 304 kregen semaglutide 2,4 mg en 303 kregen placebo. Beide moederstudies waren opgezet om gewichtsverlies te meten bij mensen met obesitas, niet om leverziekte te onderzoeken.

De gerapporteerde cijfers komen uit een kleine subgroep die daadwerkelijk is gescand. Bij 55 deelnemers met te veel leververvet is het vetpercentage in de lever gemeten met MRI-PDFF, een MRI-techniek die als de meest betrouwbare niet-invasieve maat geldt. In die groep daalde het gemiddelde leververvet van 8,8 procent bij de start naar 3,1 procent na 72 weken. Van de deelnemers die bij aanvang boven de drempelwaarde van 5 procent zaten, kwam 88,5 procent na 72 weken onder die drempel uit. Dat percentage staat voor 23 van de 26 personen.

Bij die cijfers horen enkele belangrijke beperkingen, die Novo zelf ook benoemt. De analyse is post hoc en verkennend: leververvet was geen vooraf vastgelegd primair of secundair eindpunt van de moederstudies. De gemeten subgroep van 55 mensen is ongeveer drie procent van de totale onderzoekspopulatie, en de opvallendste uitkomst rust op 26 deelnemers — bij zulke aantallen kunnen enkele individuele metingen het percentage flink laten schuiven. Verder had bij de start ruim 94 procent van de deelnemers een verhoogd risico op leververvetting, maar voldeed minder dan 1 procent aan de criteria voor gevorderde fibrose. Het gaat dus om mensen bij wie leververvetting in een vroeg stadium verkeert, niet om gevorderde leverziekte. En leververvet op een scan is een beeldvormende maat, geen klinische uitkomst: dat iemands scan verbetert, is niet hetzelfde als aangetoond minder levercirrose of leverfalen op termijn. De analyse is uitgevoerd door de fabrikant zelf.

Belangrijk voor de uitleg is ook dat de dosering van 7,2 mg, waar het grootste deel van de deelnemers op zat, niet wordt onderzocht voor de behandeling van leverziekte. Voor die indicatie loopt in Europa een apart spoor met een lagere dosering.

Voor Nederlandse lezers is dat aparte spoor de kern van het verhaal. Semaglutide voor leverziekte is in de Europese Unie namelijk een ander geneesmiddel dan Wegovy: sinds 26 maart 2026 is Kayshild (semaglutide 2,4 mg, van Novo Nordisk A/S) in de EU toegelaten voor de behandeling van volwassenen met niet-cirrotische MASH met matige tot gevorderde leverfibrose, fibrosestadium F2 tot F3, naast dieet en beweging. Die toelating is voorwaardelijk: het EMA liet het middel eerder beschikbaar komen omdat er een onvervulde behoefte is, waarbij de fabrikant verplicht is aanvullende gegevens te leveren. Wegovy zelf heeft in Europa geen leverindicatie. In de Verenigde Staten valt de MASH-indicatie juist onder de merknaam Wegovy, en dat verklaart waarom een persbericht van de fabrikant op dit punt anders leest dan de Europese situatie.

Aan beschikbaarheid, prijs en vergoeding in Nederland verandert deze analyse niets. Wegovy wordt in principe niet vergoed uit de basisverzekering; alleen via een strikte uitzonderingsroute — een BMI van 35 of hoger mét een gewichtsgerelateerde aandoening én een afgeronde tweejarige gecombineerde leefstijlinterventie zonder voldoende resultaat — is vergoeding met machtiging mogelijk, waarbij het eigen risico van 385 euro in 2026 geldt. Ozempic en Mounjaro worden in Nederland vergoed bij diabetes type 2, niet voor afvallen. Leververvetting is in Nederland geen indicatie waarvoor Wegovy mag worden voorgeschreven. En een Europese toelating betekent niet automatisch dat een middel in de Nederlandse apotheek ligt of wordt vergoed: daarvoor moet de fabrikant het hier op de markt brengen en volgt een apart traject via het Zorginstituut en het Geneesmiddelenvergoedingssysteem.

Dit artikel bevat geen behandeladvies. Wat in een individuele situatie passend is — en of een leverprobleem onderzoek of behandeling behoeft — hoort bij de behandelend arts of apotheker, waarin ook bijwerkingen, bijkomende aandoeningen en kosten meewegen. Bijwerkingen zijn in Nederland te melden bij Lareb.