Lilly-analyse vergelijkt tirzepatide indirect met Wegovy 7,2 mg: 4,5 procentpunt verschil op de ene maat, geen significant verschil op de andere

Eli Lilly heeft op 29 september 2026 de uitkomsten bekendgemaakt van een indirecte vergelijking tussen tirzepatide en semaglutide in de hoogste doseringen van beide middelen. De analyse is op het 62e jaarcongres van de European Association for the Study of Diabetes (EASD) in Milaan gepresenteerd door John Wilding (University of Liverpool) en collega's. Omdat er geen studie bestaat waarin deze twee doseringen direct tegenover elkaar zijn gezet, legden de onderzoekers twee afzonderlijke trials van 72 weken naast elkaar: SURMOUNT-1 met tirzepatide (2.539 deelnemers) en STEP UP met semaglutide 7,2 mg (1.407 deelnemers). Beide studies betroffen volwassenen met obesitas of overgewicht zonder diabetes type 2. Het gaat om een congrespresentatie met bijbehorend persbericht; een peer-reviewed publicatie is er nog niet.

De uitkomst hangt sterk af van welke rekenwijze je kiest, en dat is het belangrijkste aan deze analyse. Op de zogeheten treatment-regimen estimand — de uitkomst zoals die in de praktijk uitpakt, met deelnemers die stopten of hun dosering verlaagden erbij geteld — kwam tirzepatide 15 mg uit op 4,5 procentpunt meer gewichtsverlies dan semaglutide 7,2 mg (95 procent-geloofwaardigheidsinterval 2,8 tot 6,3) en tirzepatide 10 mg op 3,2 procentpunt (1,4 tot 5,0). Op de efficacy estimand — de uitkomst zoals die zou zijn geweest als alle deelnemers de behandeling hadden volgemaakt — bleef er 1,8 procentpunt over voor 15 mg (interval -0,1 tot 3,8) en 0,7 procentpunt voor 10 mg (-1,3 tot 2,6). Beide intervallen omvatten nul: op die maat is geen statistisch significant verschil gevonden.

Dat patroon is informatief. Het verschil dat op de praktijkmaat zichtbaar is, komt dus niet zozeer uit een groter farmacologisch effect, maar vooral uit wat er onderweg in de twee studies gebeurde met doseringen, onderbrekingen en uitval. Lilly meldt dat het aandeel deelnemers dat door bijwerkingen stopte op beide maten vergelijkbaar was tussen de middelen, zonder daar cijfers bij te geven. Voor het aandeel deelnemers dat 20 procent of meer van het lichaamsgewicht verloor, berekenden de onderzoekers voor tirzepatide 15 mg een odds ratio van 3,54 op de praktijkmaat en 4,15 op de therapietrouwmaat; het betrouwbaarheidsinterval daarvan liep van 1,02 tot 15,64, wat aangeeft hoe onzeker die schatting is. Voor tirzepatide 10 mg (odds ratio 2,46 en 2,8) was dit verschil niet significant.

Bij de methode horen meerdere kanttekeningen. De gebruikte techniek, een multilevel network meta-regression, corrigeert voor geslacht, leeftijd, startgewicht en begin-HbA1c, maar niet voor alles waarin twee los uitgevoerde trials van elkaar kunnen verschillen: onderzoeksperiode, begeleiding, deelnemerspopulatie en de manier waarop de dosering werd opgebouwd. Een indirecte vergelijking is daarmee iets anders dan een studie waarin deelnemers willekeurig over twee middelen worden verdeeld. Daarbij is de analyse uitgevoerd en gefinancierd door Lilly, de fabrikant van tirzepatide — een belang dat bij de weging hoort. De onderzoekers zelf noemen de uitkomst nuttig bij gebrek aan een directe vergelijking, niet meer dan dat. Een eerder dit jaar in Annals of Internal Medicine gepubliceerd overzicht van 38 trials kwam onafhankelijk tot een vergelijkbare rangorde, zij het bij lagere semaglutide-doseringen.

Voor Nederlandse lezers is vooral van belang welke van deze doseringen hier daadwerkelijk te krijgen is. Tirzepatide is in Nederland geregistreerd als Mounjaro, tot en met 15 mg; de merknaam Zepbound uit het persbericht is de Amerikaanse obesitasvariant en bestaat hier niet. Semaglutide 7,2 mg is op 15 juli 2026 door de Europese Commissie goedgekeurd, maar wordt per land uitgerold: in Duitsland kunnen apotheken de 7,2 mg-pen sinds begin oktober bestellen, voor Nederland heeft Novo geen datum bekendgemaakt. Wie wil weten of de hogere dosering hier al leverbaar is, kan dat het beste bij de eigen apotheek navragen.

Aan beschikbaarheid, prijs of vergoeding verandert deze analyse niets. Mounjaro en Ozempic worden vergoed bij diabetes type 2, niet voor afvallen. Wegovy wordt in principe niet vergoed uit de basisverzekering; alleen via een strikte uitzonderingsroute — een BMI van 35 of hoger mét een gewichtsgerelateerde aandoening én een afgeronde tweejarige gecombineerde leefstijlinterventie zonder voldoende resultaat — is vergoeding met machtiging mogelijk, waarbij het eigen risico van 385 euro geldt. Dit artikel bevat geen behandeladvies: welk middel en welke dosering passend zijn, is een afweging die bij de behandelend arts of apotheker hoort, waarin ook bijwerkingen, bijkomende aandoeningen en kosten meewegen. Bijwerkingen zijn in Nederland te melden bij Lareb.